Umierający Europejczycy

Karl-Markus Gauss

Myślę, że to bardzo ważna książka. Gauss zadał sobie trudu dotarcia do ludzi pochodzących z ginących europejskich mniejszości kulturowych. W niektórych przypadkach wcale nie było to łatwe (Żydzi Sefardyjscy w Sarajewie). Mało, że dotarł - potrafił wejść w ich świat, zrozumieć i pięknie go opisać. Czytanie tych reportaży jest jak spacer po zaginionych światach, które się odnalazły, ale tylko na chwilę... Bo przecież zaraz zaginą, rozpłyną się w świecie , w którym kulturowa odrębność staje się coraz bardziej egzotyczna.  Jakoś najbardziej poruszył mnie tekst o Łużyczanach, może dlatego, że to Słowianie i jakieś braterstwo krwi się odezwało?

1Q84 - 2

Haruki Murakami

Co tu dużo pisać - to jest pisarz doskonały. Dawno nie czytałem nic tak wciągajacego. Poruszając się w dwóch światach - tym z jednym księżycem i z dwoma - zastanawiałem się skąd autor czerpie pomysły i jak można było wpaść na coś takiego? Dzieło znakomite , które czytało się z zapartym tchem. I to oczekiwanie, napięcie - czy Aomame, która chce wyjść ze świata 1Q84 i Tengo, który właśnie ten świat odkrył odnajdą się?  Murakami poza niewiarygodnymi pomysłami fabularnymi dba też o szczegóły - wszystko jest u niego właściwe, na swoim miejscu. I rzadko doświadczam czegoś takiego, co przy czytaniu 1Q84- 2 było wyraźnie odczuwane - wielka przyjemność czytania. 

Człowiek jest tylko bażantem na tym świecie

Herta Müller

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką. A podobno pierwsze wrażenie jest bardzo ważne. Jeżeli więc chodzi o pierwsze wrażenie, to wydaje mi się, że Herta Müller nie będzie moją ulubioną autorką. Trudna książka. Rumunia z czasów realnego socjalizmu i dyktatury Ceauşescu i garść w miarę luźnych obrazków, które zebrae w jednej książce tworzą w głowie czytelnika jakąś całość. Smutną i mroczną prawdę o człowieku.  Ciemną stronę... i tylko ciemną....

Wystarczy

Wisława Szymborska

Kupiłem ten tomik w dniu w którym się ukazał. Czy warto było wydać tyle kasy na trzynaście wierszy? A czy to nie jest głupie pytanie? Każdy z tych wierszy jest na swój sposób bezcenny. Ten o mapie. I ten o "kimś , kogo obserwuję od pewnego czasu" - chyba mi najbliższy. Chciałbym coś pięknie napisać o tej poezji, ale zamilknę.... zresztą napisałem już właśnie siedem zdań.... wystarczy... a poezję lepiej czytać.

Piękna rupieciarnia

Bohumil Hrabal

Do Hrabala mam słabość. Uwielbiam te jego słowotoki. To nie jest zamierzony tekst Hrabala - to kompilacja kilku tekstów, wywiadów i spotkań z czytelnikami. Wyboru dokonał Aleksander Kaczorowski. I trzeba przyznać, że wybór jest znakomity i bardzo spójny. Najbardziej pociąga nie w Hrabalu ten ego swoisty dystans do świata i do siebie. Jego gawędy maja w sobie nutkę nostalgii , ale podszytą taką Hrabalową, bardzo specyficzną i sobie tylko właściwą pogodą ducha, której nie sposób doświadczyć bez wypicia dwóch piw z pianka na dwa palce ;)

"W Europie Środkowej nie da się żyć bez rauszu" 

Korczak - próba biografii

Joanna Olczak - Ronikier

Świetna robota. Pieczołowicie opracowana biografia napisana bardzo przystępnym językiem. Widać mrówczą pracę przy gromadzeniu materiałów i porządkowaniu faktów. Z biografii wyłania się Korczak bardzo prawdziwy i zarazem człowiek piękny i wielki. Autorka nie ominęła tematów trudnych i kontrowersyjnych. Wiele nowych wiadomości, na pewne sprawy można spojrzeć w nowym świetle , przez pryzmat szczegółów. Ciekawie opisana sytuacja polityczna międzywojennej Polski, (zwłaszcza działalność skrajnej prawicy ) ale też życie różnych środowisk i społeczności. W tym wszystkim widać bogactwo i nowatorstwo myśli i intuicji pedagogicznych Korczaka, które również dziś nie straciły na aktualności.

"Czy można pisać zupełnie szczerze o samotności wieku dojrzałego? O swoich tęsknotach, zawodach, rozczarowaniach, poczuciu żalu, niedosytu, nudy? O pytanach : co dalej?"

 Korczak w Liście do przyjaciela

Traktat o szczęściu

Jean d'Ormesson

Tej książki się nie czyta. Ją się smakuje. Jak dobre wino, którego nie pije się duszkiem ani haustami. Autor prowadzi czytelnika przez świat ludzkiej myśli, rzucając delikatne światło na różne jej obszary. Nie sugeruje, nie podpowiada , nie doradza - jakby chciał powiedzieć "wybór należy do ciebie, wazne , żebyś dzięki temu wyborowi odnalazł szczęście...". Potężny ładunek dobrych myśli i pozytywnych inspiracji. Warto cokolwiek wynotować lub tez powracać do książki czytając na wyrywki.

moja ocena: 6/10

"Mam nadzieję, że po śmierci jest coś, o czym nie wiem. Mam nadzieję, że poza czasem jest jakaś moc, którą w przybliżeniu i dla uproszczenia możemy nazwać Bogiem. Nie mam wiary innej niż ta szalona nadzieja."